Rdzenie o klasycznym kształcie - litery E.

Rdzenie E produkowane przez Ferroxcube: http://www.ferroxcube.com/prod/assets/e_frnt.pdf

Najbardziej klasyczny kształt rdzeni - wzorowany wprost na klasycznych rdzeniach transformatorów sieciowych. Wymiary od miniaturowych E5.2/2.7/2 o przekroju 2.66 mm^2 aż do E100/60/28 o przekroju 738 mm^2 (nie jest produkowany seryjnie - tylko na zamówienie). Rdzeniem o największym przekroju, produkowanym seryjnie jest rdzeń E71/32/27 - 683 mm^2.
Jednak rekordowe przekroje można uzyskać łącząc rdzenie w pakiety. Szczególnie do tego celu nadają się rdzenie E80/38/20 (przekrój 392 mm^2) oraz wspominany wcześniej E100/60/28 (738 mm^2) - mają stosunkowo duży przekrój okna.

Rdzenie E zazwyczaj składa się z dwóch identycznych połówek. Do większości rdzeni dostępne są karkasy - wyjątkiem są największe
rdzenie: E71, E80 i E100, do których zdobycie karkasów graniczy z cudem. Na szczęście jednak wykonanie samodzielne dużego karkasu jest stosunkowo proste - najłatwiej wykonać go z typowego laminatu, oczywiście po usunięciu miedzi. Nawet przy użyciu najprostszych narzędzi - ręcznej piłki do metalu, wiertarki i pilnika zajmie to max kilka godzin.

Szczególnym przypadkiem są rdzenie EI http://www.ferroxcube.com/prod/assets/ei_frnt.pdf - składają się one z kształtki E i zamykającej sztabki. Obecnie seryjnie produkuje się mało takich rdzeni ale często spotyka się je w zasilaczach komputerowych - zazwyczaj są to rdzenie E33/23/13 i sztabki I33/5/13.

Zalety:
- bardzo duży zakres rozmiarów,
- klasyka - łatwo zlecić nawinięcie uzwojeń w zakładzie zajmującym się nawijaniem klasycznych transformatorów.

Wady:
- prostokątny przekrój kolumny środkowej utrudnia nawijanie uzwojeń w warunkach amatorskich - nawijanie wymaga użycia stałego naciągu drutu i sporej siły,
- izolacja grubszych drutów ma tendencję do pękania na kanciastych krawędziach karkasów,
- uzwojenia mają tendencję do zaokrąglania się - trudno jest wykorzystać w pełni powierzchnię okna.